Półwysep Kolski

Rozciąga się pomiędzy Morzem Barentsa na północy a Morzem Białym na południu i wschodzie. Półwysep Kolski nazwać można Syberią w miniaturze  ponieważ na obszarze 120 tys. km2  żyje tylko około 800 tys. mieszkańców ,z czego połowa mieszka w Murmańsku. Potężna tundra, lasotundra i tajga, trzy pasma górskie, olbrzymie jeziora, rybne rzeki i stare wioski rybackie nad Morzem Białym to tylko kilka z licznych atrakcji półwyspu. Choć niemal w całości leży poza kręgiem polarnym, klimat jest tu zaskakująco łagodny (wpływ Golfsztromu). Latem panuje dzień polarny, zimą – noc. Największym miastem półwyspu i stolicą obwodu jest Murmańsk położony nad Zatoką Kolską około 50 km od otwartego morza.

Pietrozawodsk

Stolica Karelii, rozległej, płaskiej i bagnistej równiny o krajobrazie polodowcowym. W Karelii znajduje się około 40tys. jezior z których największe to Ładoga, Onega, Topoziero i Wygoziero.
Pietrozawodsk, w odróżnieniu od wielu zaniedbanych i brudnych rosyjskich miasteczek okazuje się całkiem interesującym miejscem. Atrakcyjnie położony nad jeziorem Onega jest zadbanym i ładnym miastem. Stanowi doskonałą bazę wypadową do licznych atrakcji turystycznych w okolicy.

Republika Karelia

Ogromną atrakcję dla odwiedzających Karelię turystów stanowi miejscowa przyroda. Ogromna liczba jezior i lasów sprawia, że krajobraz Karelii przypomina raczej wyobrażenie z bajki. Malowniczo ulokowane domy częściej posiadają własną przystań wodną niż drogę dojazdową.   Aby chronić przyrodę utworzono tutaj m.in. Wodłozierskij Park Narodowy, który jest jednocześnie największym parkiem narodowym w Europie.

Jezioro Onega i wyspa Kiży

Jezioro Onega, drugie co do wielkości jezioro w Europie z położoną na nim wyspą Kiży jest jednym z najpiękniejszych miejsc w Rosji. Wyspa w całości chroniona jest jako rezerwat przyrody. Znajduje się na niej zespół budowli drewnianych z XVIII i XIX w. w skład którego wchodzą cerkwie Preobrażeńska z 1714r., (jedna z najważniejszych dla religii prawosławnej świątyń)  i Pokrowska z 1764r. oraz dzwonnica z 1874r., wspaniałe przykłady architektury staroruskiej. W skansenie znajdują się też zabytki architektury drewnianej z XIVw. sprowadzone z całego obszaru Karelii. Wyspa tworzy ścisły rezerwat kulturowo-przyrodniczy wpisany na listę UNESCO.

Wielka Wyspa Sołowiecka

Największa z sześciu wysp Archipelagu Sołowieckiego położona w zatoce Onega na Morzu Białym. Historia osadnictwa na Sołowkach, jak potocznie nazywane są wyspy, sięga I i II stulecia p.n.e. zaś historia nowożytna to przybycie w pierwszej połowie XV w. mnichów z klasztoru Kiryłłoo-Biełozierskiego. Założyli oni klasztor, który obecnie jest największą atrakcją Wielkiej  Wyspy Sołowieckiej.  Na wyspach, prócz klasztoru znaleźć można wiele pamiątek architektury sakralnej oraz osławione Labirynty – kamienne spirale, jedną z największych zagadek archeologicznych rosyjskiej Północy.

Klasztor Sołowiecki

Początkowo drewniana zabudowa klasztoru została w czasach Iwana Groźnego zastąpiona kamiennymi budowlami zyskując w ten sposób formę twierdzy. Klasztor spełniał także bardzo ważną rolę podczas wojen prowadzonych przez Rosję na przestrzeni kilku stuleci. W mrocznych czasach komunizmu wygnano stąd mnichów a monaster zamieniono w jeden z pierwszych obozów pracy. Później funkcjonowało w nim więzienie polityczne w którym przebywało kilkanaście tysięcy więźniów. Od 1939 do 1989 roku stacjonowała tu Radziecka Flota Północna.

Chibiny

Góry w północno-zachodniej, europejskiej części Rosji, u nasady Półwyspu Kolskiego z najwyższym szczytem Czasnaczorr – 1191 m n.p.m. Niezwykle interesujące dla geologów i geomorfologów. Mają charakter szeregu zrębowych wyniesień. Poszczególne zręby oddzielają zapadliska tektoniczne, często dziś wypełnione jeziorami. Noszą liczne ślady zlodowaceń. W górach występuje też kilka jezior polodowcowych. Są to jedne z najstarszych gór w Europie. Góry przepiękne, inne niż jakiekolwiek nasze, surowe, groźne, jakby nieprzyjemne, ale to właśnie w nich przyciąga. Tutejszy krajobraz jest charakterystyczny dla dalekiej północy: liczne jeziora, bagna, morenowe wzniesienia, gęsta sieć rzek. Chibiny są małe i dlatego przy dobrej pogodzie bez problemu widać otaczające te piękne góry ogromne jeziora: Umboziero i Wielka Imandra.

Murmańsk

Największe miasto Półwyspu Kolskiego oraz stolica obwodu. Położone przy ujściu rzeki Tułoma do Zatoki Kolskiej (Morze Barentsa). Miasto posiada niezamarzający przez cały rok port handlowy i rybacki o dużym znaczeniu, położony w głęboko wcinającym się w ląd fiordzie. Duży ośrodek przemysłowy, posiada szkoły wyższe oraz liczne placówki naukowo-badawcze (badania rejonów polarnych). Założony w 1915 roku obecnie Murmańsk liczy ponad 300tys. mieszkańców.

Lodołamacz LENIN

Został zwodowany 5 grudnia 1957 roku jako pierwszy nie wojskowy okręt o napędzie atomowym. Eksploatację rozpoczęto pod koniec 1959 roku. Jego portem macierzystym był Murmańsk. Miał długość 136 m., szerokość 27,6 m., wysokość burt 16,1 m., a wyporność wynosiła 16000 ton. Był prawie dwa razy silniejszy od największego wówczas amerykańskiego lodołamaczaUSS Glacier”.

Wyposażony był w trzy reaktory jądrowe typu OK-150 pozwalające rozwinąć moc 32 MW przy zużyciu 45 gramów uranu dziennie (50 kg/100 000 km). Jednorazowy wsad paliwa wystarczał na trzykrotne opłynięcie Ziemi. W 1960 lodołamacz „Lenin” zdołał przepłynąć przejście północne (północna droga morska) w ciągu jednego sezonu. Do czasu oddania do eksploatacji pierwszego statku z napędem atomowym nawigacja po północnej drodze morskiej była możliwa zaledwie przez 3,5 miesiąca w roku.  Lenin pracował 30 lat i w 1989 roku został postawiony na stałe w porcie Murmańsk, gdzie do dziś pełni funkcję muzeum.